در صفحهی فرهنگ و هنر شمارهی ۱۹۷ پیام ولایت که در ۱۸ آبان ۱۴۰۲ منتشر شده، در این شماره با زندگی و شعر شهابی تربتی شاعر و عالم عصر قاجار و پهلوی آشنا خواهید شد.در این شماره میخواهم بزرگمردی را از شاعران تربت حیدریه به شما معرفی کنم که در این شهر منشأ خیر و برکت بود و فرزندان و نوادگانش از نامداران و مفاخر این شهر شدند. شاید خیلی از خوانندگان با زندگینامهی استاد محمود شهابی و یا استاد علیاکبر شهابی که از برجستهترین استادان دانشگاه در زمان پهلوی بودند آشنا باشند اما پدر این دو استاد بزرگ کمتر شناخته شده است. این مطلب در معرفی شاعری اهل دل و اهل ذوق به نام شیخ عبدالسلام شهابی است که در زمان قاجاریه و پهلوی در این گوشهی کوچک از خراسان بزرگ زندگی شاعرانه و عارفانهای داشته است.عکس در حدود سال ۱۳۲۸ هجری شمسی گرفته شده است. سمت راست آقای رفیعی، مرحوم شهابی تربتی در وسط و سمت چپ آقای قندیلی قرار دارند.محمدابراهیم بن علیاکبر بن حسین بن خواجهمحمد بن خواجهاسماعیل، که به نام عبدالسلام مشهور بود، در ۲۷ تیر ۱۲۶۰ هجری خورشیدی برابر با ۲۰ شعبان ۱۲۹۸ هجری قمری برابر با دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار در خانوادهای که همه از عالمان دین بودند در تربت حیدریه به دنیا آمد. نسبش به شخصی موسوم به خواجه میرسد که گفتهاند از نزدیکان قطبالدین حیدر بوده است. طبق نظر اعتمادالسلطنه صاحب مرآة البُلدان جد بزرگ این شاعر یعنی خواجه در سال ۶۱۸ هجری قمری در تربت وفات کرد و در همان شهر مدفون شد. پدرش آخوند ملااکبر و پدربزرگش آخوند ملاحسین از علمای بنام تربت حیدریه بودند. پدرش ملااکبر در حاشیهی قرآن میراثی خانواده نوشته است که هنگام تولد عبدالسلام، ستارهی ذوالذنب در حول جدی طالع بود و لقب او را شها

در صفحهی فرهنگ و هنر شمارهی ۱۹۹ پیام ولایت که در ۱ دی ۱۴۰۲ منتشر شده با زندگی و شعر فاضل قاضوی بایگی شاعر دورهی قاجار و پهلوی آشنا خواهید شد.شاعری از یاد رفته، فاضل قاضوی بایگیگاهی شاعرها که بعضا شاعران خوبی هم هستند در فراموشخانهی دنیا از یاد میروند. آدم نمیداند باید از روزگار فراموشکار شکایت کند یا از آن شاعر که آثارش را منتشر نکرده است. به قول یکی از شاعران دورهی خراسانی به نام عَمعَق بُخاری «ما را چو روزگار فراموش کردهای/ یارا! شکایت از تو کنم یا ز روزگار؟» به هر حال فراموش شدن شاعران خوب و از میان رفتن اشعارشان مایهی دریغ است. انگار همیشه قرار نیست به فرمایش خواجهی شیراز صدای سخن عشق در این گنبد دوار بماند. در این شماره میخواهم راجع به شاعری از یاد رفته بنویسم که امیدوارم با انتشار این مطلب و یادکردِ این شاعر همشهری، کسانی پیدا شوند که اطلاعات بیشتری از او در اختیار داشته باشند و با به اشتراک گذاشتن آن به نحوی شعر و زندگینامهی این شاعر در آینده به تفصیل بیشتری منتشر شود.محمدرضا فاضل قاضوی شاعری بود که در انتهای دورهی قاجاریه و ابتدای دورهی پهلوی در تربت حیدریه و مشهد زندگی میکرد. فاضل قاضوی اصالتا از بایگ تربت حیدریه بود که در آن روزگار قریهای آباد و مشهور بود و امروزه شهریست که در شمال غربی تربت قرار دارد و ابریشمش چون روزگاران دیرین شهرت دارد.فاضل قاضوی تقریبا معاصر با شهابی تربتی است که در شمارههای پیشین به زندگیاش پرداختهام. از فاضل قاضوی تنها یک رباعی به نقل قول از پسرش آقای مهندس قاضوی به دست ما رسیده است، آنهم به لطف گلشن آزادی شاعر آزادهی تربتی که گوهرشناس بوده و به شنیدن همین یک رباعی به مایهی فاضل در شعر پی برده است و نامش را در کتاب ص